«Για όλους έρχεται η ώρα μας, αλλά οι ιδέες των Κουβανών κομμουνιστών θα παραμείνουν ως απόδειξη σε αυτόν τον πλανήτη ότι αν λειτουργήσουν με θέρμη και αξιοπρέπεια, μπορούμε να πράξουμε τα υλικά και τα πολιτιστικά αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι. Και πρέπει να πολεμήσουμε χωρίς ανακωχή για την απόκτησή τους» (από το χαιρετισμό του Φιντέλ Κάστρο στο 7ο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας (PCC) – 16-19 Απριλίου 2016).

Ο δυστυχής σήμερα Ντέιβιντ Κάμερον, λίγους μήνες μετά την εκλογή του το 2010 είχε κάνει τον αγώνα του με την πολιτική «Ατζέντα της ευτυχίας». Αποδεκάτισε μεν το εθνικό σύστημα υγείας, την κοινωνική ασφάλιση και την ανώτερη εκπαίδευση, αλλά συνέδεσε έναν νέο όρο με την κακόηχη «ανεργία»: ψυχολογική διαταραχή.